شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶

این روزها بحث حکومت خوب و حکمروایی خوب بسیار مطرح می گردد و برای آن همایشها ترتیب داده می شود من در اینجا سعی دارم به اصول کلی حکمروایی خوب بپردازم تا با توجه به این اصول بتوانیم معیاری برای سنجش حکومتها و ارزش دهی به آنها دست بیابیم . در برخی از متون، حکمرانی خوب (Good Goveance) به معنی دولت خوب (Good Govement) نیز تعریف گردیده است ، اما این دو مفهوم مترداف هم نیستند زیرا خلاصه کردن همه نهادها در قوه مجریه نمی تواند صحیح باشد زیرا سایر نهادها نیز در روند اداره یک کشور به اندازه خود سهیم میباشند. اما در میان بسیاری از اندیشمندان این اتفاق نظر وجود دارد که وجود دولت خوب، شرط لازم برای حکمرانی خوب است. که به هشت اصول کلی زیر تقسیم بندی میکنند. که بصورت خلاصه در خصوص هر کدام از این اصول توضیحاتی داده می شود. ۱- مشارکت: میزان مشارکت مردم در امور جامعه یکی از کلیدیترین پایههای حکمرانی خوب به شمار میرود. مفهوم مشارکت در اینجا، اشاره به آزادی بیان و تنوع دیدگاهها و سازماندهی یک جامعه مدنی دارد. ۲- حاکمیت قانون: حکمرانی خوب نیازمند چارچوب عادلانهای از قوانین است که در بر گیرنده حمایت کامل از حقوق افراد (بویژه اقلیتها) در جامعه بوده و به صورت شایستهای اجرا گردد. لازم است ذکر شود که اجرای عادلانه قوانین، مستلزم وجود نظام قضایی مستقل و یک بازوی اجرایی (پلیس) فساد ناپذیر بر

ماهیت دشمن ایجاب می کند که از آب گل آلود ماهی بگیرد و غیر از این هم چیز دیگری نمی توان تصور کرد . ولی موضوعی که اینجا مطرح است آن است که مقصران اصلی گل آلود کردن آب چه کسانی هستند؟خودمان ، مسئولین یا عوامل خارجی؟ چرا هر موضوع و مشکلی پیش می آید بجای پرداخت ریشه ای به آن سریع حواشی را می چسبیم و شروع میکنیم به سناریو نوشتن، در یک جامعه سالم و البته طبیعی هنگام مواجهه با مشکل ،همه توش و توان مردم و حکومت صرف مباحثه، عارضه یابی، پیدا کردن راه حل و تمرکز عملیاتی بر روی برون رفت از مشکل و نهایتاً رفع آن مشکل میگردد. ولی در ایران اما، آنچه درباره مشکلات اصلی بیان می شود، در حد شعار و فرافکنی و خالی نبودن عریضه است و در مقابل، حواشی چنان مهم و پررنگ می شوند که نه تنها به مسأله اصلی کشور بدل می شوند که به اجرا هم می رسند! و هزینه ای بر هزینه های کشور اضافه میکنند. حضرت علی (ع) یکی از آفتهای حکومتها را ضایع کردن امور اصلی و پرداختن به امور فرعی می داند همان معضلی که متاسفانه برای برخورد با هر مشکلی و پیشامدی مسئولان در پیش میگیرند. آیا تعمدی در این رویه هست یا نیست خدا می داند ولی چیزی که می دانیم آن است که بجای صرف انرژی مردم و جامعه برای توسعه و امور اصلی کشور، در مسائل کم اهمیتر و حواشی صرف می شود. برچسبها: اصل, فرعنوشته شده توسط محمدرضا غلامی در 14:58 | لینک ثابت •